Shumica e besimtarëve në mesin e myslimanëve, të krishterëve dhe hebrenjve pohojnë se është e pamundur që ne të kuptojmë plotësisht dinamikën e ndërhyrjes së Perëndisë në jetën tonë.

Ky pretendim është 100% i pakuptimtë, thjesht sepse, nëse Zoti ka ndonjë rol ose ndikim në formësimin e vullnetit tonë të lirë, veprimet tona nuk mund të quhen më "të lira" dhe Zoti nuk mund të na mbajë përgjegjës për t'i bërë ato.

Në fakt, nëse Zoti është i përfshirë në vendimet ose veprimet tona; Nëse ka kontroll të plotë ose vetëm pak ndikim, ai vetë do të konsiderohet përgjegjës në një shkallë të caktuar për të gjitha veprimet e liga dhe të këqija të bëra nga qeniet njerëzore, ose të paktën për mos plasjen e tyre.

Prandaj, nuk pajtohem me nocionin e përbashkët fetar, se sovraniteti i Zotit përcakton fatin tonë, qoftë plotësisht ose pjesërisht.

Drejtësia Hyjnore kërkon që, nëse veprimet e njerëzve u atribuohen atyre, atëherë ato duhet të bëhen prej tyre në tërësinë e tyre dhe në masë të plotë, kështu që Zoti pastaj mund t'i mbajë përgjegjës për to në mënyrë të vlefshme.

Për këtë analizë jam mbështetur në ajetin e mëposhtëm nga Kur'ani i shenjtë:

[E ata që i bënë Zotit shirk do të thoshin: "Sikur të donte All-llahu nuk do t'i bënim shok (nuk do të ishim idhujtarë) as ne, as prindërit tanë, e as nuk do të ndalonim asnjë send."Kështu patën gënjyer edhe ata që ishin para tyre derisa (për shkak të mëkatit) përjetuan dënimin tonë të ashpër. Thuaj: "A mos keni ndonjë fakt e të na e prezentoni atë neve?" Ju i mbështeteni vetëm hamendjes, në të vërtetë,vetëm gënjeni".](Enam,148)